W skrócie
- Jedna z najłatwiejszych roślin doniczkowych — idealna dla początkujących.
- Toleruje półcień, cień i nieregularne podlewanie.
- Można uprawiać w ziemi lub w samej wodzie.
- Szybko rośnie, łatwo rozmnaża się z sadzonek pędowych.
- Toksyczna dla psów i kotów przy pogryzieniu.
Dane botaniczne
- Rodzina
- Obrazkowate (Araceae)
- Wysokość
- 0.3–2 m
- Szerokość
- 0.2–0.5 m
- Pokrój
- Zwisający
- Tempo wzrostu
- Szybkie
- Stanowisko
- Półcień, Cień
- Gleba
- Próchniczna
- Odczyn
- pH 6–6.5
- Wilgotność
- Umiarkowana
- Kwitnienie
- —
- Mrozoodporność
- USDA 10b–11b
- Rozmnażanie
- Z sadzonek
Charakterystyka
Zimozielone pnącze o giętkich pędach i sercowatych, błyszczących liściach, często z żółtymi lub kremowymi marmurkowymi przebarwieniami. Wytwarza korzenie czepne pozwalające piąć się po podporach.
Uprawa i pielęgnacja
Podlewanie
Jedna z najbardziej wybaczających roślin — toleruje nieregularne podlewanie. Można uprawiać także w samej wodzie.
Nawożenie
Niewymagająca — dobrze rośnie nawet przy minimalnym nawożeniu.
Sadzenie
Uniwersalne, przepuszczalne podłoże do roślin zielonych.
Przycinanie
Skracać zbyt długie pędy — pobudza to krzewienie i zagęszczenie rośliny.
Rośliny towarzyszące
Dobre sąsiedztwo
Zbliżone wymagania świetlne i wodne, obie z rodziny obrazkowatych — łatwe wspólne stanowisko.
Złe sąsiedztwo
Epipremnum preferuje półcień; przy pełnym słońcu liście blakną i przypalają się.
Poziom dowodu wskazuje, czy zależność jest poparta badaniami, obserwacją czy tradycją ogrodniczą.
Choroby i szkodniki
Drobne (1–3 mm) owady o miękkim ciele, zielone, czarne lub różowe, żerujące gromadnie na młodych pędach i spodniej stronie liści. Wydzielają lepką rosę miodową.
WełnowceOwady pokryte białym, watowatym, woskowym nalotem, gromadzące się w kątach liści, u nasady pędów i na spodzie blaszek. Wyglądają jak kłębki waty. Wysysają soki, osłabiają roślinę i wydzielają lepką rosę miodową, na której rozwija się czarny grzyb sadzakowy. Częsty szkodnik roślin doniczkowych i sukulentów.
ZiemiórkiDrobne, ciemne muszki (2–4 mm) latające wokół doniczek i biegające po powierzchni podłoża. Dorosłe są uciążliwe, ale realne szkody wyrządzają ich larwy w glebie, żerujące na korzeniach i podstawie łodyg młodych roślin. Rozwojowi sprzyja stale wilgotne, próchnicze podłoże — klasyczny efekt przelewania roślin doniczkowych.
Toksyczność
| Dla kogo | Poziom | Uwagi |
|---|---|---|
| Ludzie | Lekka | Zawiera szczawiany wapnia podrażniające błony śluzowe przy spożyciu. |
| Psy | Umiarkowana | — |
| Koty | Umiarkowana | — |
Historia i pochodzenie
Pochodzi z wysp Pacyfiku, gdzie w tropikalnym klimacie osiąga ogromne rozmiary. Jako roślina doniczkowa zdobyła światową popularność dzięki wyjątkowej odporności na zaniedbania i zdolności do oczyszczania powietrza.
Zastosowanie
Do doniczek wiszących, na regały i szafki, jako roślina pnąca na podporach oraz do uprawy hydroponicznej w wazonach z wodą.
Ciekawostki
- Pothos jest często wskazywany w badaniach NASA nad roślinami oczyszczającymi powietrze z lotnych związków organicznych.
- W tropikach potrafi wspinać się na wysokość kilkunastu metrów, wytwarzając liście znacznie większe niż w uprawie doniczkowej.
Najczęstsze pytania
Dlaczego liście pothosa tracą żółty wzór?
Najczęstsza przyczyna to zbyt mało światła — w cieniu roślina produkuje więcej chlorofilu i liście stają się jednolicie zielone. Przenieś ją w jaśniejsze miejsce (bez bezpośredniego słońca).
Czy można trzymać pothos w wodzie na stałe?
Tak, epipremnum dobrze rośnie w samej wodzie przez długi czas. Warto wymieniać wodę co 1-2 tygodnie i okresowo dodawać nawóz w płynie w niewielkim stężeniu.
Jak często podlewać epipremnum?
Zwykle raz na tydzień latem i co dwa tygodnie zimą, gdy wierzchnia warstwa podłoża przeschnie. Roślina dobrze znosi krótkie przesuszenie.
Źródła
- Plants of the World Online (POWO)Baza danych (GBIF, POWO…)
- RHS — Epipremnum aureumInstytucja / ogród botaniczny
Moja notatka
Prywatna notatka do tej rośliny — zapisywana w Twojej przeglądarce.